روستای من آبپرده

 

 

باسمه تعالی

روستای آبپرده در بخش مرکزی شهرستان شیراز ودهستان دراک و در 60 کیلومتری شمال غربی شیراز و در مجاورت روستاهای چشمه تلخ و توکل آباد از بخش دشمن زیاری و روستاهاهای قره چمن، کودیان، شول و کلستان قرار داشته و دارای حدود 5000هکتار وسعت و قدمتی طولانی با مردمانی مؤمن،زحمتکش و آرام و با آب و هوایی سرد و خنک ودارای محصولات متنوع و بسیار با کیفیت کشاورزی و تاریخی مشحون از اتحاد،همدلی ودفاع از آب و خاک میباشد.

آنطور که از گفته های بزرگان این خطه بر می آید قبل از شکل ظاهری اخیر این روستا،دو روستای دیگر وجود داشته که یکی این محل فعلی و یکی بالاتر  بنام چشمه صفا یا صفایجان بوده که هنوز آثاری از جمله آسیاب آبی آن بجای مانده است.البته در جایی دیگر یک تپه تاریخی دیگر وجود دارد که جزء آثار ملی به شماره16027  ثبت گردیده و حاکی از زندگی مردمانی در این محل بوده که با مشاهده نوع خاکسپاری و سنگ قبرها دین آنها زردشتی تشخیص داده شده است.

 اجداد مردمان فعلی این روستا ابتدا در محل چشمه صفا ساکن بوده اند و سپس با آمدن به محل فعلی و احداث ساختمانهایی بصورت قلعه با مصالح سنگ و گچ و چوب ،ساکن شده اند که بقایای اندکی از این قلعه ها هنوز باقیست. سپس با ایجاد امنیت اجتماعی بیشتر اقدام به ساختن ساختمانهای جدید به سبک امروزی نمودند.با قرائت تاریخ سنگ قبرها محل فعلی دارای قدمتی حدود 130سال میباشد.

اکثر مردم این روستا قبل از انقلاب به شیراز مهاجرت نموده و در این شهر ساکن شده اند.

کار اصلی مردم روستا کشاورزی است که در گذشته با دامداری نیز همراه بوده است.اصلی ترین کشت آنها گندم می باشد و همچنین دارای محصولاتی از قبیل سیب وهلو و حبوباتی مثل لوبیا،عدس،ذرت ونخود  می باشد.آب کشاورزی توسط پنج رشته قنات و تلمبه های متعدد تامین می گردد.

امکانات این روستا شامل :آب لوله کشی،برق،مخابرات،خانه بهداشت،مدرسه ابتدائی و راهنمائی،مسجد و حسینیه میباشد .

این روستا پنج شهید بزرگوار را به اسلام و میهن بزرگمان تقدیم داشته است. و در کل مردمانی مذهبی و متعصب و دوستدار ائمه اطهار(علیهم السلام) به شمار می آیند

.

مومن خدایار استوار

بسمه تعالی

یکی دیگر از شخصیتهای مهم آبپرده که دریایی از علم بود و هرگز ادعای دانایی نکرد و هیچ سؤالی از وی پرسیده نشد که نداند و بدور از هر گونه منیت و کبر و غرور با دانسته های خویش زندگی کرد ،مرحوم مؤمن خدایار استوار بود که تمام مردم آبپرده و آنهایی که علاقه ای به دین و معنویت و قرآن دارند ایشان را بزرگ میدانند و همیشه یاد ونام وی به نیکی ورد زبانهاست.

مردم آبپرده در مراسم تشییع پیکر و ختم این مرد بزرگ که در هوایی بارانی و بسیار سرد انجام شد واقعاّ عشق و علاقه خود را نشان دادند و این کار خود را ثواب بزرگ و وظیفه الهی میدانستند.

علاقه وی به دین و قرآن و مسجد و عبادت بر کسی پوشیده نیست .یکی از اهالی نقل میکرد که من خودم دیدم که ایشان در صبحگاه ودر هوای کاملا ًسرد و غیر قابل تحمل زمستانی یخ روی آب را شکست و با آب زیر آن وضو گرفت و به مسجد رفت.

مرگ ایشان نیز مصداق احادیثی شریف ازپیامبرمکرم اسلام (ص)بود که فرمودند : مرگ براى مؤمن ,همانند يك دسته گل خوشبوست.

ـ پـيـامـبـر خـدا(ص ) : عـلاقـه مـندترين شيعيانمان به ما, جان كندنش مانند نوشيدن آب خنك روحـبـخشى است كه يكى از شمادر روز تابستان بنوشد و بقيه آن ها در بسترخود با خوشايندترين حالت مى ميرند,حالتى كه هر يك از شما آرزوى چنان مردنى را مى كند.

خداش با پیامبر (ص) و اهل بیت (ع) و صالحین و شهدا همنشین فرماید.