خداوند كه خودش فرموده"از من بخواهيد تا به شما پاسخ گويم"يا"قبول دعا را بر خود واجب كرده است"و جايي كه دعاي ما مستجاب نمي گردد بدون دليل است و نشانه اي از خلف وعده خداوند در موارد ذكر شده فوق است؟
ميگويند عدهاي جهت دعاي طلب باران به يك صحرا رفتند و تنها يك پسر بچه بود كه با خود چتر برداشته بود و اين يعني ايمان كامل.
يك مثال از مردم پاك و بي آلايش روستاهاي خودمان بيان ميكنم.در همين روستا اگر يك ملا براي انساني يا حتي حيوان مريضي دعا مي كرد خيلي زود بهبودي حاصل ميشد و يا اگر حيواني گم مي شد يا در كوه ميماند يك نفر براي در امان ماندن از حمله درندگان براي آن دعاي دهن بند ميخواند و آن حيوان بدون اينكه آسيبي ببيند سالم به دست صاحبش ميرسيد و حتي يك مورد نيز خلاف اين امر ثابت نگرديده است.
اينها همه بعلت ايمان و اتقاد راسخي بوده كه به دعا داشته اند. ايمان و اعتقاد چيزي است كه حالا عده اي به اصطلاح روشنفكر و تنبل براي فرار از بار مسئوليت مؤمن و مسلمان بودن آنرا خرافات مينامند.
آيا ما نقش معنويات را در زندگي خود ميتوانيم انكار كنيم؟پس بايد با ياد خداوند و قرآن و امامان و قيامت زندگي را سپري كنيم و گول اين شياطين منحرف را كه خودشان هم ميدانند دروغ ميگويند نخوريم.يا حق